Kim zostać w Wielkim Świecie?

Skomplikowana osobowość w moim przypadku nie wyszła mi na dobre. Na nic chyba nie wyszło.
Tor edukacji jakość nie przypadł mi do gustu. I tak oto mając 23 lata uczę się wszystkiego tego,co chcę! Ja lubię naprawdę różne rzeczy! Począwszy od moich kochanych kur, futsalu, przez gotowanie, fotografię, modę, języki obce aż do motywacji czy pomagania innym.

I na co Ci to głupia kuro? 

Większość osób na mój niezwykły pomysł nauki tureckiego zaczęła się pukać w głowę. A fotografia? Podobno każdy teraz robi zdjęcia i zarabia na sesjach...(o tym w kolejnych postach)
A kim mam zostać w tym pięknym wielkim świecie? Zadawałam sobie te pytanie do niedawna. Tak. Wreszcie przestałam.
Trzeba pomyśleć jakim chce się być,a nie kim!
Jako mała istota w tym wielkim światku,który tak naprawdę okazuje się mały, działam tak,aby móc o sobie powiedzieć,że kiedyś będę wielka!
Bycie sobą to niezwykle trudna umiejętność w dzisiejszych czasach. Udajemy innych,żeby ktoś nas polubił.
Szczerze? To strasznie męczące! Udawać kogoś innego? Po raz kolejny pytam się po co?

Uczcie się, róbcie to co lubicie. Nie chcecie na starość żałować,że czegoś nie zrobiliście?

Czas pomagania!

Wyobraźcie sobie,że macie w portfelu kilkadziesiąt złotych...
Przychodzi dzień koncertu charytatywnego i portfel pustoszeje  w sekundę... konto również.

Ale jak ja mam nie pomóc, kiedy są ludzie,którym trzeba pomóc?!
Nie umiem nie pomagać :D Chyba dobrze?

Zafundowałam sobie godzinny, indywidualny trening bokserski z trenerem okolicznego klubu :D

Brawo ja!

Jakby mi było mało futsalu, kur to jeszcze boks. (Inne rzeczy później )

Ta niezwykła dyscyplina sportowa zaintrygowała mnie w czasach gimnazjum,kiedy to na hali(tak, hala sportowa to mój drugi dom) odbywały się jakieś mistrzostwa bokserów...ehh... Ci panowie chodzący w samych bokserkach do ważenia :D Było na czym oko zawiesić !

I kiedy moje koleżanki rozmawiały o różnych babskich sprawach, ja rozkminiałam tę niezwykłą dyscyplinę. I doszłam do tego,że to takie złe nie jest !

Tak więc powoli trzeba przygotować swoje pulchniutkie ciało na trening życia <3

Wrócę jednak do koncertu- Warto pomagać! Tyle radości, emocji! Można wydać ostatnie pieniądze, dać z siebie wszystko! 

I nawet robienie z siebie debilki,która próbowała załatwić koszulkę Strongmanów z autografem Pudziana-warto! Udało się! 

Komentuje:

Zostanie komentatorem sportowym stało się nagle.
Bez wiedzy.
Bez doświadczenia.
Ważne,że zostałam.
I po dziś dzień utwierdzam się,że wszystko przyjdzie z czasem.
Czas. To nie my go kontrolujemy. To on nas! 40 min meczu futsalowego z zatrzymywaniem czasu. To niby tak niewiele. Bzdura.
Tyle się może stać w ciągu sekundy, dwóch.
Pisanie na całą Polskę to nie lada frustracja. Bo jak młoda dziewczyna ma pisać relację meczową bez całej tej fachowej wiedzy?
Można? Można- jestem przykładem.
Jestem niezastąpiona !
Dopiero po 3 dniach futsalprawienonstop doszłam do ładu z wszystkim:
-zostałam obiektywna- nie jestem już kibicem! Straciłam radość z chodzenia na mecze,bo skupienie odbiera cały zachwyt.
-sportowe zachowanie tyczy się również mnie- trzymaj język za zębami i bądź miła!
-rób to co do Ciebie należy, nic po za tym!
- w męskim towarzystwie sędziów i spikera i tak będę k o b i e t ą !
- więcej wiedzy- więcej pytań co dalej.
-futsal to może tylko gra zespołowa-ale to też pasja! U mnie jej nie zobaczycie,ale znam wspaniałych tytanów pracy w tej dziedzinie,
Pozdrawiam wszystkich,którzy być może mnie przeczytają.
Może macie jakieś rady dla komentatorki?

Bardzo impulsywnie

Gdybym mogła udostępniać swoje opinie na zwykłej kartce papieru, z pewnością zostałyby zapisane "jak kura pazurem". Dobra, tak strasznie to ja nie piszę. Po prostu odzwyczaiłam się od zwykłego pisania. Komputer trochę za bardzo mnie pochłonął.

Moje kurze klimaty są jednak bardziej złożone. To nie tylko kurze pismo, ale i pasja do tych niezwykle sprytnych istot. Kury to przebiegłe stworzenia. Zarazem piękne. Utalentowane. Mają swoje wady, pracują krótko,lecz efektywnie.

Tak jak ja! 

Szkoda tylko,że większość osób ocenia po pozorach. Dobra, sama nie jestem lepsza.
Co mnie skłoniło do założenia "Kurzym pazurem"?
Dzisiejsza sytuacja. Biedronka. Przy kasie. Spotykam koleżankę z podstawówki z jej mamą. Kobieta niby grzecznie zwraca uwagę:o patrz Agnieszka, Twoja koleżanka.
I nagle zaczynają się pytania  niczym z sądu: co robisz? gdzie pracujesz? nic nie robisz?

A czy to takie ważne? 

Wiejska społeczność zawsze będzie robić z takich spotkań przesłuchanie. Tylko pytanie: po co?
Nie możecie dać żyć człowiekowi po swojemu? Chyba każdy będzie rozliczać się z własnych błędów. Więc dajcie mi po prostu żyć bez takich przesłuchań.

Życie jest do przeżycia. Każdy niech to robi po swojemu!